روزه نگرفتن

روزه‌ی ماه مبارک رمضان، دارای حکمت‌های فراوانی است. از جمله نظر به حکمت‌هایی نظیر: ربوبیت حضرت حق، حیات اجتماعی انسان، حیات شخصی انسان، تربیت نفس و شکر نعمت‌های الهی دارد.

یک حکمت از حکمت‌های بی‌شمار روزه که نظر به ربوبیتِ حضرت حق دارد، به شرح زیر است:
حضرت حق، چهره‌ی زمین را آراسته از سفره‌ی نعمتِ خود خلق کرده و تمام انواع و اقسام نعمت‌ها را به‌گونه‌ای که در شمار نمی‌آیند، بر روی آن چیده است و با این کار، می‌خواهد کمالِ ربوبیت و رحمانیت و رحیمیت خود را نشان دهد.

انسان‌ها در زیرِ پرده‌ی غفلت و تحت تأثیر اسباب، به‌خوبی حقیقت این وضعیت را درک نمی‌کنند؛ و البته گاهی هم فراموش می‌کنند.

اما در ماه مبارک رمضان، اهلِ ایمان، یک‌باره شکل اُردویی منتظم را به خود می‌گیرند، که برای دعوت شدن به میهمانی سلطانِ ازل، تا غروب آفتاب منتظرِ دستورِ "بفرمایید" مانده، و با نشان دادنِ چنین طرز عبادتی، این‌گونه در برابر رحمانیتِ او - که مالامال از شفقت و حشمت است- با عبودیتی وسیع و باعظمت و منظم مقابله می‌کنند.

آیا به انسان‌هایی که در چنین عبادتی والا و کرامتی شرافتمند شرکت نمی‌کنند، می‌توان لقب انسان داد؟

✍🏻 بدیع‌الزمان #سعید_نورسی (رحمه‌الله)

حدیث درباره ماه رمضان

حضرت رسول اکرم(ص) میفرماید:

این(ماه رمضان) ماهی است که اول آن رحمت ، وسط آن مغفرت و آخر آن ، آزادی از آتش جهنم است...

۩ و چهار چیز را در این ماه به کثرت انجام دهید.دو چیز از آنها باعث رضای خداوند است و دو چیز دیگراست که خود شما محتاجید، آن دو چیزاولی که پروردگارتان خشنود می کنید

1- ذکر کلمه شهادت 2- استغفار گناهان از خداوند. یعنی کثرت ذکر ‍‍‍‍.  

و دو چیز دیگر که خود شما به آن محتاجید 1-جنت را از خدا بخواهید 2-از آتش جهنم به او پناه برید.

هر کس روزه داری را(در وقت افطاری) آب بنوشاند خداوند متعال (در روز قیامت قبل از دخول به بهشت) از حوض من شربتی به وی می نوشاند که پس از تا اینکه به بهشت داخل شود تشنه نخواهد شد.   (بیهقی)