حنفیه  

 شاید این جمعه بیاید شاید....

وَإِذَا النُّجُومُ انكَدَرَتْ  

و آنگه که ستاره گان همی تیره شوند

(علامت های قیامت)

دخان (دود)

یکی از بزرگترین علامت برای نزدیک بودن قیامت دخان است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم می فرماید:

یکی از علامت قیامت دخان است که مابین مشرق ومغرب را پر می کند ودر روی زمین 40 روز مکث می کند،اما مومن در آن وقت حالتی مثل صاحب زکام(سرفه) پیدا می کند ولی کافر حالتی مثل مست شدگان می شود همان دخان از تمام سوراخ بدن کافر خارج می شود از قبیل حلق ، بینی ، گوش ، چشم و... .

از حضرت علی رضی الله عنه نقل شده است که دخان از آثار جهنم است.ابن مسعود رضی الله عنه می گوید: زمانی که دخان واقع شودخداوند بادی را از طرف یمن می فرستد که روح تمام مومنین را می گیرد و فقط انسانهای شرور در روی زمین باقی می مانند.

دجال کیست؟

دجال شخصی است کافر یهودی پدرش از اولاد آدم ومادرش از اولاد ابلیس ، پدر ومادر دجال بعد از سی سال بی فرزندی دارای فرزندی می شوندکه در یک چشم دارای ضرر و بی منفعتی و با بینی منحرف با سوراخ های گشاد که یکی از چشم ها مانند شیشه ای سبز رنگ و با پیشانی گشاد و دارای اندامی بزرگ به این شکل که از آدم علیه السلام تا قیامت هیچ خلقی از او بزرگتر نیست، چشم او می خوابد ولی قلبش بیدار است . بین دو چشم نوشته شده (کافر) آن را هرمومنی اعم از باسواد و بی سواد خواهد خواند و او مریضی اکمه وابرص را خوب و مرده را زنده می کند.خداوند رحمت خود (باران) را قطع خواهد کرد و از آسمان قطره ای باران نمی باردو زمین هیچ سبزه ای را نمی رویاند تا اینکه زمین مانند نحاس(مس) و آسمان مانند زجاج (شیشه) خواهد شد انسانها از روی گرسنگی و مشقت می میرند وفتنه وهرج ومرج و قتل زیاد می شود و بلا و مصیبت اهالی زمین را در بر می گیرد و در آن زمان دجال خروج خواهد کرد.به روایتی از ناحیه خراسان و 70 هزار انسان از امت رسول الله از او تبعیت خواهند کرد، وبه روایتی دیگر از اصفهان و یا از ناحیه اهواز خروج خواهد کرد،سوار برخر دم بریده که شبیه قاطر و بین دو گوش آن 40 ذراع و هر قدمی که خرش بر میدارد به فاصله یک میل که دو کیلومتر است، می باشد و در روی زمین هیچ پستی بلندی نخواهد بود مگر اینکه دجال از آن گذر خواهدکرد و هیچ مکانی نخواهد بودبه غیر از مکه و مدینه مگر آنکه دجال  آن را خواهد گرفت،دجال زمان خروجش 3مرتبه آواز سر خواهد داد که تمامی مشرق و مغرب خواهند شنید.

محمدرسول الله صلی الله علیه و سلم می فرماید:

تمامی پیامبران امت خود را از فتنه دجال ترسانده اند ونیز می فرماید:

دجال مانند جنت و جهنم است و پیش او آب و آتش است.هرکس از شما به او برسد به طرف چیزی که آتش می بیند برود چون او آبی سرد شیرین و گوارا می باشد و نیز نزد او دوفرشته خواهد بود یکی در سمت راست ودیگری در سمت چپ دجال، دجال خواهد گفت آیا من خدای شما نیستم که زنده می کنم و می میرانم پس یکی از فرشتگان در جواب می گویددروغ می گویی ولی صدای آن را هیچ یک از انسانها نمی شنوند مگر فرشته ای دیگرشنیده جواب می دهد درست می گویی واین سخن فرشته را ،انسانها خیال می کنند فرشته حرف دجال را تصدیق کرده واین فتنه ای برای انسانها ، دجال دارای هیکل درشت و بزرگ به گونه ای که دستش به ابرها خواهد رسید و آب دریا تا کعب (قوزک)او خواهد بود و درسایه گوش خرش جماعت بسیاری جا خواهد گرفت و در روی زمین 40 روز خواهد بود .بعدا آفتاب روزی زرد و روزی سیاه طلوع خواهد کرد.   

لقب دجال

لقبش مسیح است یعنی قوت خوب و محموده از لحاظ علم و عقل و حلم و بقیه اخلاق جمیله از او پاک شده به عکس حضرت عیسی ع (که چون ایشان دارای علم و عقل و حلم و بقیه اخلاق حسنه بودند).یا اینکه به روایتی یکی از چشم هایش مسح شده چشم راست او مفقود می باشد.

از کعب الاحبار نقل شده است که ایشان می فرماید:

دجال شخصی است دارای قدی بلند و با سینه ی پهن و شکل و صورتی دگرگون شده که ادعای خداوی می کند همراه ایشان کوهی از نان و کوهی از انواع میوه جات و ارباب ملاهی (بازی و سرگرمی) همگی در جلوی ایشان طبل و آلات نوازندگی و نی خواهند زد و آن را هیچکس نمی شنود مگر اینکه دنبال او خواهد رفت مگر کسانی که خداوند نگهدارد .

بسطامی در جامع الصغیر می فرماید: دجال مهدی یهود است یعنی همچنانکه مسلمانان منتظر مهدی می باشند یهود هم منتظر دجال هستند.

علامت خروج دجال

از علامت های خروج دجال وزیدن باد همانند باد قوم عاد در حالیکه صدای عظیمی شنیده خواهد شد و این زمانی است که امر به معروف ونهی از منکر ترک و زنا زیاد شود و خونها ریخته شود و علماء به ظلمت میل کنند وبه در ثروتمندان زیاد روند.

کشته شدن دجال

بعد از این همه اتفاق است که حضرت مهدی با لشکرش با دجال روبرو شده 30هزار نفر از افراد او را به قتل خواهد رساند و دجال شکست خواهد خورد بعد از آن حضرت عیسی علیه السلام از آسمان به زمین فرود خواهد آمد دارای عمامه ی سبز سوار به اسب و در دست خود نیزه ،نزد دجال خواهد آمد او را خواهد کشت.

طلوع خورشید از مغرب

از علائم قیامت طلوع خورشید از مغرب می باشد.

زمانی که خورشید غروب کرد پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم به ابی ذر رضی الله عنه فرمود:آیا می دانی که خورشید به کجا می رود؟  ابی ذر رضی الله عنه فرمود:خدا و رسولش خوب می داند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم فرمود:خورشید می رود تا زیر عرش به خداوند سجده کند و طلب اذن می کند و به او اذن داده می شود.نزدیک است خورشید سجده کند ولی از او قبول نشود و طلب اذن طلوع کند ولی اذن طلوع داده نشود.پس به او گفته شود از جائی که آمدی برگرد و خورشید از مغرب طلوع خواهد کرد.

حکمت آن است که حضرت ابراهیم علیه السلام زمانی که با نمرود که ادعای خدا بودن را سر می داد روبرو شد فرمود خدای من زنده می کند و می میراند، نمرود گفت من هم می توانم این کارها را انجام بدهم،یکی را کشت و دیگری را آزاد کرد،حضرت ابراهیم علیه السلام فرمود:

خداوند یکتا خورشید را از مشرق برای طلوع می آورد،تو آن را از مغرب برای طلوع بیاور.در این زمان آن کافر (نمرود)مبهوت و بی سخن ماند ،برای این خداوند خالق ،روزی خورشید را از مغرب خواهد آورد و دیگر اینکه ساحران و منجمان و کافران و فلاسفه و دهریه همگی این تغییر در نظام خلقت را قبول ندارند و آن را غیر ممکن و محال می دانند و لی خداوند روزی خورشید را از مغرب طلوع خواهد داد و این عقیده باطل که تغییر ناپذیر بودن حرکت خورشید و غیره را هم خواهد شکست تا منکرین ببینند قدرت و عظمت خداوند را و بفهمند که خورشید در ملک و تصرف خداوند می باشد اگر بخواهد آن را از مشرق در می آورد  و اگر بخواهد از مغرب در می آورد.

نزول حضرت عیسی علیه السلام

نزول حضرت عیسی علیه السلام و قتل او دجال را از چیزهائی است که ایمان داشتن به او واجب است.ابو طاهر قزوینی می گوید:کیفیت برده شدن حضرت عیسی (ع) و نزول آن از آسمان و کیفیت مکث آن در آسمان بدون غذا و نوشیدنی تا وقت نزول از چیزهایی است که عقل ما از درک آن عاجز است و چاره ای جز این به آن نداریم به خاطر تسلیم شدن در برابر قدرت واسعه خداوند.

حضرت عیسی (ع) بر مناره ی بیضاء در دمشق از آسمانی که الان در آن است یعنی آسمان دوم در حالی که انسانها در نماز صبح هستند نزول خواهد کرد.و دجال دشمن خدا را که کافر بدبخت ،صاحب فساد است را هلاکت خواهد رساند به خاطر اینکه یک مرتبه ادعای الوهیت و مرتبه دیگر ادعای پیغمبری می کند و کارهای خارق العاده ظاهر می کند و انسانها را به عبادت خویش دعوت می کندتمامی زمین را دور میزند مگر چهار مسجد که نمی تواند داخل شود ، مسجد مدینه ، مکه ، اقصی ، طور.

همچنانکه خداوند منع کرد دخول یاجوج و ماجوج به مکه مدینه و بیت المقدس را .

پیامبر اکرم (ص) می فرماید:

حضرت عیسی نازل می شود،دجال زمانی که حضرت عیسی را می بیند ذوب می شود مانند نمک ،دجال را حضرت عیسی می کشد و یهود متفرق شده حتی سنگی که یهود در پشت آن مخفی شده به صدا در خواهد آمدو مومن را صدا می کند ای بنده مسلمان خدا،این یهودی است او را بکش.

حواری(یاران) حضرت عیسی (ع)

 حواری(یاران) حضرت عیسی (ع) در آن روز اصحاب کهف و رقیم(یاران غار) می باشند. حضرت عیسی (ع) با آنها حج خواهد کرد و بعدا حضرت عیسی برای آنها شریعت مطهره را می خواند و امر دین را برای این امت تجدید و تقویت خواهد کرد وانسان ها در صفا خواهند بود و حتی تا 40 سال احدی نه می میرد و نه مریض می شود و انسان برای حیوان خود دستور می دهد که چراگاه روند و گوسفند و دواب انسان بین دو ذراعت عبور می کنند بدون اینکه ضرری به ذراعت برسانندوگوسفندان با گرگها در چراگاه مشغول چرا می شوند و در زمان آن حضرت ، اذیت و آذار حشرات و افعی ها و درندگان رفع می شود حتی بچه ها با مارها بازی می کنند.

ازدواج حضرت عیسی (ع)

حضرت عیسی (ع )با همسری از نژاد عرب ازدواج می کند و دارای اولاد هم می شود و در روی زمین 45سال می ماندکه در مورد تعداد سال ماندن اختلاف است.

مدفن حضرت عیسی(ع) در روضه شریفه مصطفی وبین قبر مبارک حضرت محمد(ص) و حضرت ابوبکر(رض) که هم اکنون فضای خالی می باشد خواهد شد.

یاجوج و ماجوج

یاجوج و ماجوج دو امتی که مضر مفسد کافر که از نسل یافث ابن نوح می باشد.

در تاریخ آمده که اولاد حضرت نوح 3تاست:

 1) سام که پدر عرب و عجم و روم است. 2)حام که پدر حبشی و زنجی و نوبت است .3)یافث که پدر ترک و خزرج و صفالبه و یاجوج و ماجوج است.

برخی گفته اند یاجوج امتیست و ماجوج امتی، هر کدام دارای 4 هزار امت است که هیچکدام ازآنها نمی میرند تا از اولاد خود هزار مرد را که سلاح بدست دارند ببینند و خروج آن ها بعد از حضرت عیسی ع می باشد تعداد آنها به  حدیست که گفته می شود نه دهم اولاد حضرت آدم است. اینها 3 گرو اند:

 1) مانند الازر که درخت معروفی در شام است است که طول آن 120 ذراع است

2) و گروهی که از آنان طول و عرض مساوی دارند (120 ذراع)

3)و گروهی دیگر که گوش خود را پهن کرده و با گوش دیگری و با گوش دیگر خود می پیچند

 اینها از هیچ فیلی و یا هر حیوانی وحشی عبور نمی کنند مگر اینکه آن را می خورند و هرکدام از آنها بمیرد خورده می شود.اول آنها در شام و آخرشان در خراسان است.تمام آبهای انهار مشرق و دریای طبریه را می نوشند.گفته می شود برخی از آنها بیش از حد بزرگند و برخی از آنها یک وجبند.

آنها سیر کرده به جبل خمر که کوه بیت المقدس است می رسند و می گویند ما تمامی کسانی که در روی زمین بودند کشتیم حالا کسانی که درآسمانند بکشیم. با این نیت تیرهای خود را به طرف آسمان پرتاب می کنند ، خداوند تیرهای آنان را خون آلود بر میگرداند.

آنها حضرت عیسی (ع ) و یارانش را در بالای کوه محاصره می کنند .حضرت عیسی (ع ) دست به دعا برده هلاکت آنها را از خداوند منان می طلبد .خداوند برای هلاکت آنها در گردنشان کرمهائی را می فرستد که همگی آنها را به هالکت می رساند. یعنی خداوند آنها را در کوتاه ترین مدت با ضعیفترین چیز به هلاکت می رساند.

 بعد از آن حضرت عیسی (ع ) و یارانش از کوه طور پایین آمده در روی زمین حتی یک وجب زمین خالی از اجساد آنها پیدا نمی کنند و اینجا هم  حضرت عیسی (ع ) دعا می کند و خداوند هم پرندگانی همانند گردن شتر می فرستد و آنها را حمل کرده به جائی که خداوند خواسته می برند. بعد از آن خداوند بارانی می فرستد که تمامی زمین را از اجساد و بوی آنها پاک می کند و به زمین دستور می دهد که تمامی گیاهان خود را برویاندو برکت خود را سرازیر می گرداند به حدی که یک جماعت از انار می خورند و سیر میشوند در این بین خداوند باد آرام و طیبی را می فرستد که روح تمام مومنان را می گیرد و روی زمین فقط اشرار باقی می مانند و شرارتشان به حدی می رسد که درحضور انسانها کار قبیح انجام میدهند در این صورت بر سر آنها قیامت قائم خواهد شد.

فاصله بین حضرت مرگ حضرت عیسی (ع) و نفخه الولی(اولین صوت حضرت اسرافیل) 120 سال می باشد .در وقتی که سالش همانند یک ماه و ماهش همانند یک هفته و هفته اش مانند یک روز و روزش یک ساعت است،می باشد پس با این حساب مابین حضرت عیسی (ع) و نفخه الولی 12 سال همین دنیا می باشد.

آخرین علامت قیامت

آخرین علامت آتشیست که از یمن خارج شده و انسانها را به طرف مکانی که حشر واقع می شود می برد مکان حشر در روایتی بیت المقدس و دروایتی دیگر بیت الله ذکر شده و احتمال تناقض در این روایت نیست چون به خاطر کثرت حشر شدگان مکان حشر از همه این مکان ها تجاوز خواهد کرد.

وقتی همه علائم و نشانه های قیامت به وقوع پیوست ،قیامت آشکار خواهد شد به این ترتیب که حضرت اسرافیل (ع) به حکم و فرمان خداوندی در شیپور خواهد دمید و از هیبت آن آسمانها و زمین و کوهها شکافته شده و از هم خواهد گسیخت و همه مخلوق خواهند مرد و آنهائی که قبلا مرده اند ارواح آنها بیهوش خواهد شد، مگر آنهائی را که خدا بخواهد و تا مدتی همین حال و کیفیت خواهد بود

وقتی اراده خداوندی تعلق گیرد مجددا صور دمیده می شود و همه مخلوقات زنده شده و در میدان محشر جمع خواهند گشت و از مشقت  ها و سختی های آن روز ترسیده ، برای سفارش روی به انبیاء خواهند آورد و بالاخره به تقاضا و شفاعت حضرت خاتم النبیین محمدرسول الله صلی الله علیه و سلم میزان عدالت الهی نصب خواهد شد و به عمل خوب و زشت پاداش داده خواهد و عده ای بی حساب وارد بهشت خواهند شد.نامه اعمال نیکو کاران بدست راست و بدکاران به دست چپ داده خواهد شد پیغمبر اکرم صلی الله علیه و سلم امتان خود را از حوض کوثر آب خواهد نوشانید و از پل صراط عبور نموده وارد بهشت می شوند و بدکاران از بالای آن سرازیر در جهنم خواهند شد.

وقت قیامت

به غیر از خداوند کسی وقت دقیق آمدن قیامت را نمی داند.

 محققین می فرمایند:علت مخفی بودن این است که انسان ها وقتی ندانند قیامت کی است همیشه از آن هراسان خواهند بود و این ترس آنها را به طاعت خواهد کشید و از معصیت دور خواهد بود.

برگرفته از مجموعه سوالات دینی خلاصه المسائل

برای قرائت سوره تکویرکلیک کنید

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ     به نام خداوند رحمتگر مهربان

إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾         آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد (1)

وَإِذَا النُّجُومُ انكَدَرَتْ ﴿2﴾     و آنگه كه ستارگان همى‏تيره شوند (2)

وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾            و آنگاه كه كوهها به رفتار آيند (3)

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾             وقتى شتران ماده وانهاده شوند (4)

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾               و آنگه كه وحوش را همى‏گرد آرند (5)

وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾                  درياها آنگه كه جوشان گردند (6)

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾                    و آنگاه كه جانها به هم درپيوندند (7)

وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾                   پرسند چو زان دخترك زنده به‏گور (8)

بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿9﴾                           به كدامين گناه كشته شده است (9)

وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾                  و آنگاه كه نامه‏ها زهم بگشايند (10)

وَإِذَا السَّمَاء كُشِطَتْ ﴿11﴾                و آنگاه كه آسمان زجا كنده شود (11)

وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾                    و آنگه كه جحيم را برافروزانند (12)

وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾                       و آنگه كه بهشت را فرا پيش آرند (13)

 عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ ﴿14﴾               هر نفس بداند چه فراهم ديده (14)

 فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿15﴾                    نه نه سوگند به اختران گردان (15)

الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ﴿16﴾                             [كز ديده] نهان شوند و از نو آيند (16)

وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ (17)                     سوگند به شب چون پشت گرداند﴿17﴾

  وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾                    سوگند به صبح چون دميدن گيرد (18)

 إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿19﴾                كه [قرآن] سخن فرشته بزرگوارى است (19)

 ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿20﴾     نيرومند [كه] پيش خداوند عرش بلندپايگاه است (20)

 مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ﴿21﴾                           در آنجا [هم] مطاع [و هم] امين است (21)

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ ﴿22﴾                    و رفيق شما مجنون نيست (22)

 وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ ﴿23﴾                 و قطعا آن [فرشته وحى] را در افق رخشان ديده (23)

 وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ﴿24﴾             و او در امر غيب بخيل نيست (24)

 وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ ﴿25﴾              و [قرآن] نيست‏سخن ديو رجيم (25)

 فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾                                پس به كجا مى‏رويد (26)

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ ﴿27﴾                    اين [سخن] بجز پندى براى عالميان نيست (27)

 لِمَن شَاء مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾           براى هر يك از شما كه خواهد به راه راست رود (28)

 وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿29﴾ و تا خدا پروردگار جهانها نخواهد [شما نيز] نخواهيد خواست