چهارشنبه سوری:

برگزاری چهارشنبه که در همه شهرها ورستاهای ایران سراغ داریم بدین صورت است که شب آخرینه سال چهارشنبه سال «یعنی نزدیک غروب آفتاب روز سه شنبه» بیرون از خانه جلوی در، در فضای مناسبی آتشی می افروزند و اهل خانه زن ومرد و کودک از روی آتش می پرند تا سال نو را با آسودگی آغاز کنند ازآنچه که در کتاب تاریخ بخارا برداشت می شود این است که به طور یقین این جشن 350 هجری در ماه شوال که مصادف با پایان سال شمسی بوده توسط یکی از پادشاهان سامانی در بخارا و جوی مولیان برگزار شده است و نیز فهمیده می شود که این جشن از سالها و بلکه سده های پیش در ایران رایج بوده است اما هیچ اشاره ای به روز آن نشده است.
در روز شمار اعراب چهارشنبه روز منحوس و نامبارکی شمرده میشد.یکی ازدلایلی که به نظر می رسد بعد ها جشن سوری به چهارشنبه منتقل شد همین است،یعنی سعی می شده شب چهارشنبه را که نحس ونامبارک بوده ر ابا جشن وسرور بگذرانند و درآن شب و روز ازخرید و فروش و کسب کار دست بکشند چرا که اعتقاد داشتند به دلیل نحسی چهارشنبه هر معامله و کسی که در آن شب و روز انجام شود نا مبارک خواهد بود.این است ایرانیان آیین آتش افروزی پایان سال خود را به شب آخر چهارشنبه انداختند تا پیش آمدهای سال نو از آسیب روز پلیدی چون چهارشنبه برکنار ماند.

سیزده بدر:


سیزده بدر که مراسمی که در روز سیزدهم فروردین  درایران برگزار می شود و مردم به خارج شهر و باغ وصحرا می روند وآن روز را به شادی وتفریح می گذرانند و به اصطلاح نحسی سیزده را بدر می کنند.
یکی از مهمترین کارهای صبح روز سیزده ، به آب سپردن سبزه عید بود.این سبزه که بنابر عامه تمام شر و بدی را از خانه گرفته بود را به آب روان می انداختندو دو مرتبه از روی آن می پریدند و اعتقاد داشتند که ناراحتیها و مشکلات خانه با این سبزه از آنها دور می شود.
یکی از اعتقادات بی اساس سیزده این بود که تا ظهر سیزده ، به خانه کسی نروند تا با سردی و بی حرمتی صاحبخانه روبه رو نشوند چرا که مهمان در این روز ،نحوست سیزده خویش را به خانه دیگران می برد.
                                                          سبزه گره زدن:


سبزه گره زدن در روز سیزدهم از جمله رسوم خرافاتی بود که تقریبا تمام زنان و دختران ، به خصوص دختران دم بخت وخانه مانده را در بر می گرفت وبه این شکل انجام میشد که با این دو ساقه سبزه را به هم هفت مرتبه گره بزنند ونیت بکنند تا حاجت شان روا شود. وبزرگترین دلهره آنها این بود که مبادا ساقه نازک سبزه پاره شود و حاجت شان روا نشود.
در سالهای اخیر که بحث های حفاظت محیط زیست بیشتر مطرح شده است سیزده بدر را روز طبیعت نامگذاری کرده اند. معلوم نیست بهانه بیرون رفتن چنین روزی چه بوده است؟آیا بنا به تصور امروزی ، برای پرهیز از نحوست سیزده بوده یا بدلیل وجودی آن ،تجلیل از زیبایی های بهارانه طبیعت است؟
برخی منشا نحس بودن سیزده را عقیده یونانی  می دانند و می گویند « به موجب عقیده یونانیان قدیم انجمنی مرکب از خدایان دوازده گانه منعقد بود سیزدهم وارد می شود و یکی از آنها را می کشد ومجلس را برهم می زند از آن زمان عدد سیزده منحوس و بد شگون شد.
برخی نیز این تفکر را مسیحی می دانند که در فرهنگ ما ریشه دوانیده است. وآن از این قرار است که در شام آخر حضرت عیسی با دوازده نفر از حواریون خود جمعا سیزده نفر شرکت داشتند که سیزدهمین نفر به آنان خیانت کرد.وبرخی منشا این اعتقاد را زرتشتیان می دانند.
به هر حال اعتقادی است که غیر مسلمانان درون ما رخنه افکنده و چیزی است خلاف اسلامی.


                                    اما این سه مورد از نظر اسلام چگونه است؟اگر اعمال روز چهارشنبه سوری و سیزده بدر به خاطر اعتقاد شوم این دو روز باشد اعتقادی است باطل و خلاف اسلام چون اسلام تشام را باطل  ولی تفال «فال نیک» گرفتن خوب می داند.


                                                         تشام در اسلام:
پیامبر اسلام صلی الله تعالی علیه و سلم  سه بارفرمودند:«الطیره شرک ، الطیره شرک ، الطیره شرک » یعنی « شوم شمردن شرک است ، شوم شمردن شرک است ، شوم شمردن شرک است».  (سن ابو داود)
ابن مسعود رضی الله تعالی عنه می فرمایند: که شوم دانستن چیزی ضرر نمی رساند مگر به کسی شوم دانستن آن چیز او را از کارش منع کند که در این صورت چیزی از آن می ترسد به او می رسد که به خداوند متعال توکل کند به او چیزی ضرر نمی رساند.
هر کس که به تشام وسوسه شد این دعا را بخواند:« اللهم لاطیر الا طیرک و لا خیر الا خیرک ولا اله غیرک و لا حول و لا قوة الا بالله  ما شاء اله کان لایاتی بالحسنات الا الله ولا یذهب بالسیئات الا الله  و اشهد ان الله علی کل شئ قدیر »تمام ایام سال در حق مسلمانان مبارک و خوشبختی است و ایام هیچ تاثیری بذاته و مستقلا در حوادث و وقایع جهان و کائنات ندارند بلکه موثر بالذات و مستقل الله  تبارک و تعالی می باشد و اگر در قرآن ایام را ناخوش دانسته « یوم نحس» در حق منکران و کافران است که در آن روز برآنها عذاب نازل گشته است.
واگر اعتقاد شوم بودن را نکرد باز این روز مکره است چون شبیه عمل کفار است و شبیه به عمل کفار درست نیست علامه مفسر  سید اسماعیل حقی در تفصیر خود بنام روح البیان می فرمایند:
من احب قوما علی عملهم حشر فی زمتهم: یعنی «هرکسی قومی را دوست داشته باشد با آن قوم محشور می گردد». و گذشته از اینها در چهارشنبه سوری خطرات جانی و مالی  زیادی در معرض انسان است:«آن چیز که عیان است چه حاجت به بیان است»

خداوند متعال می فرماید:
وَلاَ تَقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا ﴿29﴾ و خودتان را مكشيد زيرا خدا همواره با شما مهربان است (29)       سوره نساء
حضرت محمد رسول الله (ص) می فرماید:
خداوند نیکی را برای هر چیزی رقم زده است هرکس نسبت به خود و یا دیگران زیان رساند، نیکی انجام نداده وهر کس که نیکی انجام ندهد مخالف دستور کتاب خدا است که برای هر چیزی را مد نظر قرار داده است.
  و نیز می فرماید:«لاضرر و لا ضرار»زیان و زیان رساندن در اسلام نیست.
فقط کافی است که به رسانه های گروهی مراجعه کنید تا به ضرر و زیان چهارشنبه سوری که در آن چه بسیار عضوها که ناقص نمی گردد و چه کسانی که می میرند پی ببرید.
اما در سیزده بدر که در آنجا به اصطلاح خودشان فکر و روح را آرام می بخشند و تفریح می کنند، همان چیزی است که خدا و پیامبر آنرا به شدت نهی کرده اند.
در آن روز چشم جوانان که از چشمانش شهوت و شیطنت می بارد به دختران در حال گشت و گذار نگاه می کنند و ممکن است بعضی بر یکدیگر طعنه(متلک) نیز بگویند.
خداوند می فرماید:
 وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ               سوره نور آیه 31
و زيورهاى خود را آشكار نگردانند مگر آنچه كه طبعا از آن پيداست و بايد روسرى خود را بر سينه خويش [فرو] اندازند.
ونیز می فرمایند:
وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ   سوره نور آیه 31
و پاهاى خود را [به گونه‏اى به زمين] نكوبند تا آنچه از زينتشان نهفته مى‏دارند معلوم گردد اى مؤمنان همگى [از مرد و زن] به درگاه خدا توبه كنيد اميد كه رستگار شويد (31)


خداوند تا این دستور داده تا زن خود را در معرض نمایش مرد قرار ندهد و حتی هرچیزی که با عث تحریک جنس مخالف مانند خوش و رنگهای شاد از آن نیز بر حذر می کند.
حال خودتان قضاوت منید در چنین روزی که همه در جنگل و دشت نزدیک هم هستند آیا به این آیات عمل می شود یا نه؟
بی شک در این که حیای مرد و زن به نمایش گذارده می شود لعنت خداوند بر آنهانازل است و شما دوست عزیز اگر چند که قصد این کار را ندارید و انجام نیز نمی دهید لازم است که از این اماکن بر حذر باشید چون حضرت لقمان حکیم به فرزندش نصیحت می کند که :ای پسرم بر جاهایی که لعنت خداوند می بارد نرو چون ممکن است یکی از آن لعنت  ها بر تو نیز اصابت کند و تو نیز جزو جهنمی ها شوی.

 

دانلود سخنرانی درباره 13بدر توسط استادجلالدین آخوند بهلکه حجم 2.7 مگ


التماس دعا :
حبیب یگدری