روزی حضرت موسی(ع) مَردی را دید که در سایه ی عرش نشسته است.

حضرت موسی(ع) بسیار تعجب کرد و گفت:ای بارخدایا، آن مرد باید خیلی خوب بوده باشد که اینچنین در سایه عرش با عشق در معرفت الهی نشسته است .

خدایا اسم آن مَرد چیست؟!

خداوند متعال فرمود:اسم او را نخواهم گفت ولی کارهای خوب او را خواهم گفت.

1)    هرگاه من به کسی هر نعمتی بدهم او هیچگاه حسودی نمی کرد.
2)    به والدین اش اذیت نمی کرد.
3)    فضولی نمی کرد.

(حسادت وقتی گناه محسوب می شود که شخص حسادت خود را به شخص مقابل ابراز کند مانند به

خاطر حسادت به طرف مقابل سلام ندادن یا غیبت کردن و مسخره کردن ... . اگر حسادت خود را بروز

ندهد و فقط از ته دل خود بخیلی کند هیچ گناهی ندارد چون در سوره فلق خداوند متعال می فرماید:

(وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ )(و از شر [هر] حسود آنگاه كه حسد ورزد(حسادت را ابراز کند)