حنفیه  

وقتی که حضرت یونس دید قومش ایمان نمی آورند عصبانی شد و دعای بدی در حق آنان کرد و آن

شهر را ترک کرد و به دریا رفت ؛سوار برکشتی شد.

حضرت یونس برای اینکه بدون اجازه و دستور خداوند متعال آن شهر را با دعای بد ترک کرد توسط

نهنگی بسیار بزرگ بلعیده شد. نهنگ به اعماق دریا رفت .

درمکانهای بسیار بسیار عمیق اقیانوس ها امکان اینکه نور به آنجا برسد وجود ندارد و در تاریکی

مطلق قرار دارد بطوری که اگر دست را دریک وجبی صورت خود قرار داده شود دست دیده نمی شود.

نهنگ به آن اعماق رفت .حضرت یونس وقتی تاریکی و ظلمت شب را دید احساس کرد که مرده است

ولی وقتی دستی به بدن خود کشید و بدن خود را لمس کرد دید زنده است.و در آن ظلمت وتاریکی

این دعا را خواند:

ْلَا إِلَه إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانك إِنِّي كُنْت مِنْ الظَّالِمِينَ

این ذکر که از سه قسمت تشکیل شده است

( توحيد لله عز و جل + تسبيح و تنزيه لله عز و جل+إستغفار)
1- لا إله إلا أنت (توحيد لله عز و جل)
2- سبحانك ( تسبيح و تنزيه لله عز و جل)
3- إنى كنت من الظالمين (إستغفار و إعتراف بالعبودية لله عز و جل)

وقتی که این ذکر حضرت یونس از اعماق دریا به آسمان ها رفت، فرشته ها به همدیگر گفتند این صدا

بسیار آشناست ،این صدا از کجا می آید؟!

خداوند متعال فرمود:این صدای یونس است و هرکس این ذکر را بخواند من غم و غصه او را بر طرف

میکنم و خداوند متعال به سبب این ذکر و تسبیح حضرت یونس(ع)را از شکم نهنگ و ظلمت و غم

نجات داد.

و هرکس می خواهد از غم نجات یابد این ذکر و تسبیح حضرت یونس را بخواند.