وقتی از حضرت شاه نقشبند در مورد داشتن کراماتشان سؤال شد، متواضعانه فرمودند:چه کرامتی از این بالاتر که من با وجود این همه معاصی هنوز بر روی زمین راه میروم.
همچنین نقل گردیده:چهل روز شیخ اصفهانى در خدمت حضرت بهاء الدین نقشبند ماند و آخرالامر چون به ظاهر کرامتى از ایشان مشاهده نکرد، عرض کرد: ما درباره ى شما شنیده ایم که داراى
کمالات و مقامات عالى عرفانى میباشید ولى من طیّ این چند روز کمالی ندیدم. فرمودند: مگر نشانه ى کمال نزد شما چیست؟ آیا در این مدت چهل روز کوچکترین گناه صغیره، بدعت، شرک و غیره از من دیده اى؟ عرض کرد: نه، حتّى خلاف سنّت هم حرف نزده اید. فرمودند: کرامت ما همین است و فرمودند: الاستقامة فوق الف کرامة
یعنى همین استقامت در شریعت که نامش تقوا و اخلاص و احسان است، از هزاران کرامت بهتر است