انبیاء و اولیاء را به چشم افراط نگاه کردن چطور است؟

افراط کردن در حق این بزرگان بصورتی که آنها کمک دهندگان بر طرف کنندگان حوائج و کشف کنندگان کرائب به شکل مستقل و بدون خداوند می باشند، این اعتقاد و کمک خواستن شرک خالص و گمراهی آشکار می باشد چون ایجاد کمک و تحصیل اسباب ،مختص ذات باری تعالی می باشد، وبه کثرت در قرآن کریم آمده مثلا

(( در سوره حمد: وایاک نستعین،

و یا در سوره توبه آیه 166: وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ ﴿116﴾و براى شما جز خدا يار و ياورى نيست.

 ویا در سوره فاطر آیه 3 : هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ    آيا غير از خدا آفريدگارى است .  و غیره )).

پس از آیات قرآن معلوم می شود که آن غیر (یعنی ذاتی که کمک خواسته شده) فرشته مقرب باشد یا نبی مرسل و یا ولی کرم مکرم، حاضر باشد یا غائب،زنده باشد یا میت، فرقی ندارد آن چیزیکه از آنها خواسته شده از چیزهایی باشد که انسان عاده به انجام آن قادر باشد مانند سیر کردن گرسنه و پوشاندن برهنه و غیره،ویا چیزهائی باشد که انسان قادر به انجام آن نباشد مانند زنده کردن مرده ، شفای مریض ،دادن اولاد ،هدایت قلوب ، زدودن کروب ، و غیره ، پس تمامی افعال منتسب به خداوند می باشد خلقا و ایجادا ، به خاطر قول خداوند که می فرماید { ((والله خلقکم وما تعلمون)) خداوند شما را خلق کرد}، در اینصورت هر کس این افعال را به غیر خداوند نسبت دهد از لحاظ حقیقت و ایجاد به اجماع کافر می شود نه از لحاظ نسبت دادن این افعال به غیر خداوند بطریق مجاز و سببیت.

انبیاء و اولیاء را به چشم افراط نگاه کردن چطور است؟

انبیاء و اولیاء را به دیده تفریط نگریستن یعنی تنزل دادن انبیاء و اولیاء به منزله اصنام و اعتقاد اینکه آنها(انبیاء و اولیاء) بر هیچ چیزی مالک نیستند و برهیچکس نمی توانند نفعی یا ضرری برسانند بلکه آنها بعد از مرگشان هیچ احساسی ندارند اصلا وابدا،این اعتقادی است که گمراهیش آشکار است(مانند اعتقاد وهابی ها)، براهین قطعی است که ناطق بر اینکه انبیاء و اولیاء از طرف خداوند دارای فضائلی می باشند و هیچ دلیلی هم دلالت نمی کند که خداوند آن فضائل را بعد از دادن گرفته باشد زیاد است.مانند:

(سوره قلم آیه 4 : وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ ﴿4﴾ و راستى كه تو را خويى والاست .

آل عمران آیه 45 : إِنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿45﴾ خداوند تو را به كلمه‏اى از جانب خود كه نامش مسيح عيسى‏بن‏مريم است مژده مى‏دهد در حالى كه [او] در دنيا و آخرت آبرومند و از مقربان [درگاه خدا] است .

سوره کوثر:انا اعطیناک الکوثر   ما تو را [چشمه] كوثر داديم .

سوره ی احزاب آیه 69 : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسَى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكَانَ عِندَ اللَّهِ وَجِيهًا ﴿69﴾ اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد مانند كسانى مباشيد كه موسى را [با اتهام خود] آزار دادند و خدا او را از آنچه گفتند مبرا ساخت و نزد خدا آبرومند بود.

آل عمران آیه 31 -نساء آیه ی 8 –انشراح آیه 4 وغیره ویا در سوره یونس آیه62- سوره نساء آیه69 – سوره ی بقره آیه ی 154)  و احادیث قدسی ونبوی هم بر اینکه برای آنها کرامت و وجاهت نزد خداوند هست را بوضوح بیان میکند.

پس بر ما مسلمین لازم است که از جرات کردن حقارت وبرابری این بزرگان با اصنامی مانند لات و عزی وبعد از انتقال از حیوه دنیوی به حیات برزخی جدا اجتناب کنیم.

روش اقتصاد در کمک خواستن چطور است؟

کمک خواستن از دوستان خداوند اعم از انبیاء و اولیاء بر اینکه آنها مخلوق و واسطه بین نداء کننده و نداء شونده حقیقی ،و دارای وجاهت و منزلت نزد خداوند می باشند،پس هرکس ازآنها طلب کمک کند و خداوند هم اراده کمک کند به سمع روحانیت ولی ندای آن را می شنواند وبه آن قدرت و قوت سریع می دهد بصورتیکه به انجام ادای حاجات او قادر باشد وتفرج کربت و تحصیل مقصود کند پس خداوند خالق کمک خواسته شده ی حقیقی و مستقل می باشد و نبی ویا ولی کسب کننده و کمک خواسته شده ی مجازی وسببی می باشد ، واین روش اقتصاد در استغاثه می باشد.

چه کسانی می توانند شفاعت کنند؟

رسول الله در مورد شفاعت می فرماید:

برخی افراد هستند که به تعداد مردم ایل خود می تواند در  روز قیامت شفاعت کند؛ وبرخی دیگر هستند کمتر و به تعداد خانواده خود می توانند شفاعت کنند؛ برخی افراد هستند که یک یا دونفر را می توانند شفاعت بکنند.یعنی با توجه به محبوبیاتشان نزد خداوند اجازه شفاعت کردن را دارند.

این را خوب بدانید وتوجه داشتید رسول اکرم می فرماید:

هیچ کسی نمی تواند در آخرت به اراده خودش شفاعت کسی را بکند حتی خود من(محمد ص) مگر آنکه خداوند اجازه شفاعت کردن را بدهد چون شفاعت کننده مطلق خداست

اگر رسول الله شفاعت کسی را می کند به خاطر آن است خداوند اجازه شفاعت کردن را به پیامبر میدهد وهمچنین به هرکس که خداوند بخواهد اجازه شفاعت کردن را بدهد ،میدهد.

گرد آورنده:آخوند نظر خوانی